kelebekce

Deniz kenarinda duruyorum ve düsünüyorum...acaba bu denizin varliginda benim bir payim var mi ?...hayir yok...ellimde bir mektup var...yollanmayi bekliyor...ama nereyi yollamaliyim bilmiyorum...uzun zaman önce bu dünyadan giden birisine yazilan bir mektup...yazildi ama nereyi gidicegini bilmeyen bir mektup...yada onu binbir parcaya yirtip rüzgara emanet etmek mi dogrusu...o rüzgara emanet olursa...onu hatirlatan birseyim kalmiyacak...birtek beynime kazilan aynaya bakan bir kiz kalir bana hatira olarak...
belki oda birgün beni terk eder gider...kim bilir....giderse o aynayida alip gitsin beraberinde..birsey birakmasin...
yada müsaid edinde ben gideyim...sizleri burda birakayim ve uzaklara gideyim...yanlizligimla beraber...birakin biraz onunla hasret gidereyim...ben yanlizigimi seviyorum...cünkü aslinda yanliz olmadigimi biliyorum...ve hasret giderdikten sonra müsait edin...o uzun zaman önce bana uzanan ele elimi koyayim...bedenimi koyayim...o avucun icinde birakin uyuyayim biraz...dinleneyim...
ve sonra o eli alayim kendi ellerimin icine ve öpeyim...o bedeni allayim avucuma ve bu sefer o dinlensin ve derin bir uykuya dalsin...ruhu dinlensin...sakin ses yapmayin...birakin uyusun...