kelebekce

yagmur yagmis ve heryer toprak kokuyor...toprak...hemen aklima teninin rengi geliyor...gözlerinin rengi geliyor...nefesim kesiliyor aklima son halin gelince...uzaklardasin... cok uzaklarda...gurbette...sana o adimi atma demistim...o tek adim bile benim icin gurbet demekti...ama dinlemedin...ne yapacagim simdi buralarda...cok az geldi beraber gecirdigimiz zaman...yoksa sana fazla mi geldi...simdi nefesini tenimin üzerinde his edemiyecegim...sesini alip gittin benden...deliriyorum...
kime gidersen git...umurumda degil...hersey birgün sona erer derlerdide ben inanmazdim...günler bile sona eriyor...yillar bile sona eriyor...hayatlar bile sona eriyor...sen benim icin niye sona ermiyesin...hadi git yolun acik olsun...ama sakin arkana dönüp bakma...sakin gözlerime bakma...ayaklarin götürüyor ama gözlerin baska birsey diyor...sen artik benim hicbirseyimsin...kimsin...tanimam seni....bilmem seni...simdi birazda sen agla...agalda anla benim ne halde oldugmu...insan nasil kursunla bedeninde gezermis anla....sil beni...unut beni...ben senin yerinde olsam, senden aldigim herseyi yerli yerine, hic dokunmamisim gibi koyar, hayatindan cikar ve sonsuzluga dogru yol alir giderdim.....
gözyaslarim oldu sanki bir deniz...o dedigin kömür gözlerimden eser kalmadi artik...icleri bombos kuyu gibi...fazla derinlere bakma yoksa icine düsersin...ama kime ne...simdi bana ne kaldi...senin anilarin...yatagimdaki kokun...masada oturdugun yerin...cercevedeki resmin...bana ilk aldigin bir demet cicekler...onlarin hepsini def edicegim...ama...kulagimdaki sesini....icimdeki ruhunu...beynime kazilan her bir zerreni...onlari ne yapacagim....nasil kurtulucagim onlardan...