kelebekce

Sali günü E. ile ilk defa sinemaya gittik.
Ilk önce Heidelberg'in sinemalarini gezdik ne var ne yok diye. E. "Terminator"ün yeni filmine girmek istedi, ben öyle filmleri sevmedigim icin devam baktik ve diyer bir sinemada "3 Maymunu" kesf ettik ve giri verelim dedik. Sinemada cok merak ettigim bir sinemaydi. Hergün gecerdim ordan ve her seferinde merak ederdim nasil bir yer oldugunu, cünkü disdan cok kücük ve birazda eski bir görünümü vardi.
Biletlerimizi aldik ve girdik salona. Cok seker biryerdi. Kücücük ama gayet yeni ve tertemiz  ve sevimli bir sinema salonuydu. Filmin baslamasina daha vakit vardi ve biz salonun en arka yerlerine oturduk. Beklerken düsündük acaba tek biz iki kisi mi filmi izliyecegiz diye. O arada E. nin aldigi iki yemek kitablarina göz attim ve kendimi cok sansli his ettim. Cünkü ilk defa beraber oldugum bir kisi yemek yapmaya böyle meragi vardi.
Filim basladi ve biz hala yanlizdik o minik sirin salonda, acikcasi birazda tuhafimizada gitmedi degil. Biz aramizda bunun sakasini yaparken kapi acildi ve bir kadin daha geldi ve salonun ortalarinda yer aldi.
Filim iki saat sürdü ve biz o iki saate güldük, jelliybon ve cikolatali bizküvi yedik ve yine güldük ve o kadar güldük ki gözlerimden yaslar bile akti...ama filmden dolayi degil. 
Buda benim ilklerimden biriydi, beraber oldugum biriyle sinemaya gitmek. Ben onunla ilk'lerimi yasamayi cok seviyorum. Fotoraflarda bile gözlerim parliyor, fotoraf cekmekde benim icin ilklerimden bir tanesi. Nazar degmesin. Allah gülmelerimizi eksik etmesin, BIZE dua edin.